De Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid (ADH) voor vitamines geeft aan hoeveel u van die vitamine per dag via de voeding moet binnenkrijgen om alle processen in het lichaam goed te laten verlopen. De ADH is onder andere afhankelijk van leeftijd en geslacht. Voor bijna elke vitamine is er een ADH vastgesteld.

De ADH voor vitamines is in Nederland vastgesteld door de Commissie Voedingsnormen van de Gezondheidsraad.

De ADH voor vitamines is in België is vastgesteld door de Commissie Voedingsnormen van de Hoge Gezondheidsraad. In 1992 verscheen de eerste publicatie van de ADH voor vitamines en mineralen. Daarna verscheen in juli 2000 het eerste advies dat gericht was op de preventie van chronische ziekten. Voor die tijd was de aanbeveling alleen gericht op het voorkomen van verschijnselen van een tekort.

De nieuwe voedingsnormen hadden betrekking op calcium, vitamine D, vitamine B1, B2, B3, B5 en B8. De commissie geeft afzonderlijke waarden bij de ADH voor zuigelingen, kinderen, adolescenten, volwassenen en ouderen. Hierbij wordt onderscheid gemaakt in geslacht en leeftijd. Zwangeren en vrouwen die borstvoeding geven, hebben ook een afzonderlijke aanbeveling.

Niet van alle vitamines is een ADH bekend, zoals bij vitamine B8 en vitamine K. Klik op een van de vitamines uit het menu aan de rechterzijde om de ADH van een vitamine te bekijken

Bij het vaststellen van de ADH voor vitamines is rekening gehouden met een aantal factoren, namelijk:

• De hoeveelheid die nodig is om de stofwisseling optimaal te laten verlopen
• De hoeveelheid die kinderen nodig hebben om te groeien
• De hoeveelheid die zwangeren nodig hebben
• Of het lichaam de vitamine makkelijk kan opnemen uit de voeding
• Of het lichaam een voorraad aan kan leggen van het vitamine
• De hoeveelheid die het lichaam kwijt kan raken via bijvoorbeeld urine, zweet of borstvoeding

Naast de bovenstaande factoren is bij de ADH voor een vitamine een ruime marge genomen, zodat de meeste personen binnen deze ADH vallen. Er is ook een marge genomen bij het vaststellen van de aanvaardbare bovengrens van inname. Deze waarde geldt als veiligheidsmarge, waarboven de kans bestaat dat ongewenste effecten optreden. De aanvaardbare bovengrens van inname ligt hoger dan de ADH.